عاشق هستی بیا تو؟!.....

دوستت دارم در يك روز بهاري زير بارش باران

 در كنار رودي و منظره زيباتر از آن گل هاي

ياس و سفيد در بستر جنگل سبز و زندگي

در كنار تو باشم و دستانم را دور گردنت حلقه

كنم و سر در آغوشت نهانم تا قلبم آرام گيرد

 و تو با دستان پر مهر و محبت نوازشم كني

و آن لحظه با صداي بلند فرياد بزنم كه

دوستت دارم

 بگذار گريه كنم   نه براي تو  براي صداقت، كه كم رنگ شده است

 بگذار گريه كنم   نه براي تو  براي غم ها كه يكنواخت شده اند

 بگذار گريه كنم   نه براي تو  براي آرزو ها كه از بين رفته اند.

 بگذار گريه كنم   نه براي تو  براي محبت ها كه ساكت شده اند.

 بگذار گريه كنم   نه براي تو  براي آدميان كه بي تفاوت شده اند.

 كاشكي در اين دنيا سه چيز وجود نداشت .

 عشق ، غرور ، دروغ

 زيرا آدمي گاهي به خاطر عشق از روي غرور دروغ مي گويد.

پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند
پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید ازت عکسبرداری بشه تا مطمئن بشيم جائی از بدنت آسیب ديدگي يا شکستگی نداشته باشه "
پیرمرد غمگین شد، گفت خيلي عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست .
پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند :
او گفت : همسرم در خانه سالمندان است. هر روز صبح من به آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. امروز به حد كافي دير شده نمی خواهم تاخير من بيشتر شود !
يكي از پرستاران به او گفت : خودمان به او خبر می دهیم تا منتظرت نماند .
پیرمرد با اندوه ! گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد . چیزی را متوجه نخواهد شد ! او حتی مرا هم نمی شناسد !
پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟
پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت: اما من که می دانم او چه کسی است !

 دل به عشق تو سپرده ام 

در بادیه های شب سرد چشمانم را در فانوسی

خواهم کرد بر گذرگاه عبور تو

اینک در ابتدای سکوتی مبهم دل به عشق تو سپرده ام

و تنها غم من دوری توست

عشق عاشقان را دیوانه می کند                   بر سر کوچه نگهبان می کند


عشق همانند دریای ابی بی کران است.


عاشقان را چو دیدم گفتم عاشقان دیوانه اند
تاخود عاشق شدم فهمیدم خود نیز دیوانه ام